Vermella e podre

Vermello;
Que cor tan viva.
Vermella.
   así loce a mazá,
podre por dentro.

             Con cores vivas,
seduce a vista;
   Faise notar,
         Non sabería decirche se pra ben ou pra mal.

                                                             Rota por dentro,
                                       fermosamente feliz por fora.
                   A mazá na súa árbore,
               da pola rompe.

Pobre a mazá,
  que sin auxiliarse, cae no chán.
      Pobre a mazá,
           que recollida polas súas máns,
               foi tirada unha vez máis.

                                          Ninguén llo dixo a mazá.
                                                Ninguén a avisou,
                                                       

E nun intre, pensou:
                                                            "Nacín podre e
                                               así morrerei,
                                 tan podre por dentro e tan fermosa por
                                                                                                  fora,
                           como está árbore que me criou,
                                               Como este mundo que me tirou".