Se quixera que morrerás, faríao lentamente para que sentiras
a forte dor. Se quixerá matarte, sufriras con tanta dor; o triplo do que ti me
fixeches sentir. Eiche de ensinar o que é facer dano, esmagar as ganas de vivir
coas palabras, cortes e golpes.
Faríao tan lento que o sentirías cada vez máis preto da norte.
Non sabes as gañas que tiña eu de matarte. De facerche sentir o que ti me
fixeches sentir, de torturarte, ata que xa nin sintas. Machacareite, odiareite
tanto, que, darei a miña cordura para ver como morres sen poder.
Acabariaseche ese sonriso de nena tonta, descerebrada e oca.
Calquera día podería pasar, pois nunca madurarás. Esas voces que perduraron na
miña mente, siguente a todas partes, máis victimas ca ti me coñecerán, a por
máis coma ti irán.
Tanto odio acumulei estos anos, tantos traumas me fixeches
pasar, pisando un, outro e outro psicólogo, sen forma nen retorno. Estúpidos
imbéciles, seres que non comprendedes, matariavos sen pensar, sen sequera
dudar.
No hay comentarios:
Publicar un comentario